Filip Kamać

Oda do słońca Tyś początek – słońce – świata, Najgorętszy z królów król, Dłoń pod tobą z dłonią splata Odblask ognia złotych pól! Ach, o słońce, nieskończenie! Ach, na ziemi nieba ślad, Ach, serc, dusz i ciał natchnienie, W dłoni swojej tulisz świat. Słońce – źródło nieustanne, Zadumane patrzysz w dal, Kręgi spojrzeń twych wszechwładne Topią ziemię w ogniu fal. Tobie – słońcu-zmartwychwstaniu – Wieczna chwała, pełnia kras. Kłam – o królu – przemijaniu, O, zadając, miażdżysz czas. Triumfy króla w uniesieniu... O, nie strąci króla los! Słońce w myślach, słońce w brzmieniu, Niech brzmi złoty triumfu głos. Świata mistrzu! sprawiedliwy – Ludzkość uczysz prawd i cnót, Gdy oświetlasz lud, szczęśliwy, Innym dajesz nocy chłód. Narodzeniu oświecenia, Tobie – słońcu – ludzka cześć, Kto cię kocha – sens istnienia Ociemniałym może nieść! W tobie geniusz ma początek, Geniusz błyszczeć ma jak ty, W najodległy wejść zakątek, Mrok przebijać, spełniać sny. O ...

Wodzu-marszałku wróć do nas kochany! w hołdzie największemu z Polaków - marszałkowi Józefowi Piłsudskiemu w 80. rocznicę śmierci Warszawa, dnia 12 maja 2015 r. Wodzu-marszałku wróć do nas kochany! Zejdź w Polskę, zstąp z niebios, Polska – ojczyzną. Niech żywot Polaka będzie pisany Krwią i odwagą, stałością i blizną. Skrzydła trzepocą anielskiej postaci – Wodza narodu, monarchy dusz polskich. Wszyscy jesteśmy my przecież Polacy, Śpiewajmy więc razem jedności zgłoski! Złączmy się wszyscy pod jego sztandarem. Bądźmy jak jedno, ach bracia i siostry! Czcijmy w swych sercach historię i wiarę I nie pozwólmy, by spory w nas wzrosły. O, żadne słowa nie spiszą miłości, Idei oddania, hołdu mistrzowi. Niechaj marszałek skąpany w światłości! Niech czasem radę da jakąś uczniowi. O, nigdy nie zgaśnie płomień w mej duszy, Nigdy nie wrzucę na szafot idei, Skały wierności czas nigdy nie skruszy Dla wodza-marszałka – monarchy nadziei! Lata minęły i czasy są inne, Ty jedn...

Relacja z wieczoru poetyckiego "Wachlarz poezji" na stronie Wawerskiego Centrum Kultury "Filia Zastów" - http://www.wck-wawer.pl/…/ak…/2015/wieczor-poezji-w-zastowie

22 kwietnia 2015 r., w środę, o godz. 19.00, w Wawerskim Centrum Kultury "Filia Zastów", przy ul. Lucerny 13 w Warszawie, odbędzie się mój wieczór poetycki pt. "Wachlarz poezji". Podczas wieczoru poetyckiego zaprezentuję wiersze m.in. o zakochanym młodym kozaku, cesarzu melodii, marszałku Piłsudskim i o Byronie wielkim i dumnym. Serdecznie zapraszam!  

"Jaskółcze Gniazdo" już w księgarniach! W opowieść ''Jaskółcze Gniazdo" zaopatrzyć się można w księgarni "Czuły Barbarzyńca" przy ul. Dobrej 31 i w księgarni "Eureka" przy ul. Francuskiej 15. Obie księgarnie mieszczą się w Warszawie. "Jaskółcze Gniazdo" to opowieść o miłości i o pokoju. Poniżej fragment opowieści. "Jaskółcze Gniazdo tonęło w blasku srebrzystego księżyca. Biały zameczek stojący na skale Aj-Todor, wysunięty był w przód, tak, jakby chciał rozłożyć dłonie i przyw itać płynące w jego stronę statki, galery i fregaty. Na wzgórzu Aj-Todor, obok Jaskółczego Gniazda, siedziała młoda dziewczyna. Wyglądała na siedemnaście, może – osiemnaście lat. Miała na imię Aniotka. Jej czekoladowe oczy były pełne smutku i przygnębienia. Kasztanowe włosy lekko rozwiewał wiatr. Była subtelna, filigranowa. Jej dłonie przypominały aksamit, były jak płatki najpiękniejszej róży. Oprócz Jaskółczego Gniazda i Morza Czarnego smutna i prz...

Zakochany kozak młody na cześć Jurko Bohuna – postaci literackiej z powieści Henryka Sienkiewicza "Ogniem i mieczem” Zakochany kozak młody Jeśli trzeba, świat by spalił, Spalił domy, spalił grody, Lecz jej serca nie rozpali. Ona – zimna, lód nieczuły, Ona – głupia, w sercu – skała. Jak nie kochać tej miłości!? Ach! ta jego miłość cała! Bohun wszystko, dałby wszystko. Słowo jedno, myśl jedyna, Czucie jedno, jeden wyraz... Lecz nie mówi nic dziewczyna... Okrzyknięty obłąkanym, Odsądzony od czci, wiary. Obłęd? Dobrze, niechaj będzie: Bohun z żalu obłąkany! Wódz kozaków, sokół bystry. Za tę miłość jego wielką Winien pomnik mieć wieczysty, Honor, sławę, chwałę wszelką. I ja dzisiaj pomnik stawiam, Mówiąc to, co wszyscy myślą: – Bohun Halszkę mieć powinien Za tę miłość swą ognistą!  

Oda do pokoju O największy świata cudzie, O pokoju – dziecię zgody – Mają ciebie w sercach ludzie, Kraje, państwa i narody. O najdroższy skarbie świata, O pokoju – czyste złoto – Trwaj na wieki, trwaj przez lata, O, nie zniszczysz go, despoto! O najczystsza kroplo wody, O pokoju – chmur słodyczy – Tobie za nic wojen kłody, Chociaż wojna na głos ryczy. O najsłodsza cząstko bóstwa, O pokoju – głębio duszy – W tobie miłość, czucia mnóstwa, Światu trzeba z nią sojuszy. Najgorętszy błysku słońca, O pokoju – światło świata – Ciebie nie ma nigdy końca, Tyś pragnieniem siostry, brata. O subtelny kwiecie raju, O pokoju – dusz kolorze – Żyjmy razem w jednym kraju, Kraju imię – pokój, Boże! Aksamitny zgód owocu, O pokoju – źródło życia – O źrenico wielkich oczu, O marzeniu ludzi bycia. O najlżejszy puchu nieba, O pokoju – wieczna panno – Tobie czucia tylko trzeba I oddania – dóbr fontanno. Delikatna dłoni Stwórcy, O pokoju – o rozkoszy – Bądźmy co dz...

15 stycznia br. minął termin zgłaszania tomików poezji do międzynarodowego konkursu o "Nagrodę im. Wisławy Szymborskiej''. To już III edycja. W bieżącej edycji do konkursu zgłoszono 214 tomików. Z wielką radością mogę ogłosić, że wśród zgłoszonych książek są również moje książki poetyckie pt. "Liryki" i "Liryki niebiańskie". - więcej o konkursie: http://nagrodaszymborskiej.pl/ - lista zgłoszonych książek: http://nagrodaszymborskiej.pl/pliki/602658751.pdf

Zabrzmij potęgo jego geniuszu ''Nigdy nie będę się czołgał - moim królestwem jest Wszechświat''. Ludwig van Beethoven Zabrzmij potęgo jego geniuszu, Zabrzmij, cesarzu! melodią, tonem, Rozkosz niebiańską dla dwojga daj uszu. Wolności! Wolności! Niech ogień, niech płomień, Niech tryska swym blaskiem i w ludziach zatonie! Raz cisza, raz burza - i statek zbłąkany Gdzie płynąć - on nie wie, burzami targany. Pioruny i grzmoty, i błyski, i dusze Krążą nad statkiem, czy dobre to dusze? Czy z niebios zstąpiły przez Boga wysłane, Czy z piekła wylazły na czele z Szatanem? Kim jest kapitan? Szaleńcze, geniuszu! Włosy na wietrze falują jak flaga. Laury dla ciebie, boski nuncjuszu, Tyś sługą jest sztuki - królowej artystów, A sztuka jest piękna, młoda i naga. Gdzie jesteś? Gdzie znikłeś? Geniuszu, szaleńcze. Burza ucichła, cisza nastała. Nie widzę, nie słyszę. Chociaż nie ciałem, to duchem młodzieńcze. Zagłębiam się w ciszę, A w ciszy powiewy słodkie...

25 października 2014 r. w Miejskim Domu Kultury w Sulejówku odbył się finał Ogólnopolskiego Konkursu Poetyckiego Wiersza Klasycznego "O Buławę Marszałka". Decyzją jury zostałem laureatem konkursu - otrzymałem wyróżnienie za wiersz "Otulony złotym blaskiem".

"Liryki niebiańskie” już w księgarniach. W mój drugi tomik wierszy zaopatrzyć się można w księgarni "Czuły Barbarzyńca” przy ul. Dobrej 31 i w księgarni "Eureka” przy ul. Francuskiej 15 (obie księgarnie mieszczą się w Warszawie). Zachęcam również do zapoznania się z moim pierwszym tomikiem pt. "Liryki”.   Poniżej jeden z "Liryków niebiańskich”. Świetlisty przy fortepianie Świetlisty przy fortepianie Siada poeta klawiszy I mówi, że ma zadanie – Wydobyć melodię z ciszy. Robi to z wielkiej miłości. Robi, bo kocha szalenie Dziewczynę pełną słodkości... Jego największe marzenie... Łzy, cierpienia, szlochy, płacze – Towarzysze piszącego. Do wrót serca Bóg kołacze: ''Zrób z cierpienia coś pięknego''. A ja stoję za filarem. Słyszę dźwięki słodkie, piękne. Czy pianista ten sztukmistrzem – Prowadzony przez udrękę? Aniołowie się zlecieli Na niezwykły potok dźwięków. Na te fale oniemieli – Wytworzone z kropli wdzięków. Ka...

Siedzę sobie w Milusinie wiersz napisany w dworku "Milusin” w Sulejówku Siedzę sobie w Milusinie, Na tej ławce, co Piłsudski Zwykł rozmyślać o swym czynie I roztrząsał żywot ludzki. Gdy tak siedzę – brak mi wiary, Wokół same są trudności, Złu ludzkiemu – brak jest miary, Mnóstwo jadu i zazdrości. Tu mieszkałeś... wróć w te progi, Milusińskiej kuźni czynu. Do zwycięstwa pokaż drogi, O największy z polskich synów! Wnet twojego ducha widzę, A za duchem – kordon męstwa I nadludzkiej wręcz odwagi: Złotych kluczy do zwycięstwa. Za tych dwojgiem złotych kluczy: Twoje lata, twoje życie, Najważniejszym – dzisiaj uczą – To wytrwałym w życiu bycie. Lecz niestety... jak tu przybył, To tak samo wnet odpłynął... Duch marszałka... jego słowa, Jego słowa nie przeminą. On tak do mnie rzekł, odchodząc: – Zwyciężonym być, nie ulec – To zwyciężyć, a zwyciężyć I nie walczyć dalej – polec. Wstałem z ławki w Milusinie. Dałem ponieść się swym nogom. Za tym dwor...

Wybrał się w podróż poeta pamięci lorda Georgeʼa Byrona - jednego z najwybitniejszych poetów angielskich Wybrał się w podróż poeta - Londyńskie zwiedzać ulice. Nie masz nad jego konkietę Konkiety, ach jego lice! Dandys, elegant, poeta - To Byron, wielki i dumny. Przed tym poetą kłaniają Się zgięte na wpół kolumny. Głowa wysoko, wzrok dumny. Twarz jego jak twarz anioła. On nie da się posłać w trumny, Bo nic go zabić nie zdoła. Spotkał lord Byron kobietę. Chwali się ona i chwali: Ilu ze sobą przystojnych Wojuje o nią rywali. - Nic poza twoją urodą, Oj ty, biedna, nie posiadasz, I to będzie tobie szkodą, Bo ciałami tylko władasz. Ciało umrze, w proch się zmieni - Mówią do niej lorda usta - Czym ty jesteś na tej ziemi? Tyś jest piękna... ale pusta. Nie potrzeba mi twych wdzięków, Piękna, ale pusta pani, Stokroć wolę me udręki, Niż być jak ci upodlani. Ruszył dalej lord-poeta, Aby zwiedzać i odkrywać. A tu nagle słyszy z tyłu: - Cicho! Cicho! Nie ...

Relacja z wieczoru autorskiego "Morze Czarne tonie w słońcu" na stronie internetowej Klubu Kultury "Zastów": http://kkzastow.com/wp/?p=1578#more-1578

Wieczór autorski "Morze Czarne tonie w słońcu" (12 V 2014 r., Klub Kultury "Zastów", ul. Lucerny 13 w Warszawie).    

Plakat promujący mój wieczór autorski w Klubie Kultury "Zastów".  

Zachęcam do kupna zbioru moich wierszy. W "Liryki'' zaopatrzyć się można w księgarni "Czuły Barbarzyńca” przy ul. Dobrej 31 i w księgarni "Eureka” przy ul. Francuskiej 15 (obie księgarnie mieszczą się w Warszawie). Poniżej jeden z "Liryków". Morze Czarne tonie w słońcu Morze Czarne tonie w słońcu. Płynie okręt gdzieś w oddali... Widać go, hen, tam, na końcu, Widać go w błękitnej fali.   Oczy moje rozkosz piją. Hałdy tulą mnie dokoła. Jej spojrzenia we mnie żyją. Serce moje z Krymu woła.   Tyś jak statek ten z daleka. Wielkie morze nas oddziela. Czy twa dłoń na moją czeka? – Delikatna jak flanela...   Stoję sam na wzgórzu czystym, Pluskającym się w dwóch falach. O, samotny los artysty! Smutek jego dni okala.   Zniknął statek, słońce zaszło. Hałdy, morze pozostały. Moje czucie mi nie przeszło, Żądze płonąć nie przestały.   Morze ciche i spokojne, Falujące w rytmie pustki. Gdzie te noce, ach! upojne?! Mam od ...