Filip Kamać

Moje wiersze z tomiku pt. "Liryki" ukazały się w najnowszym, tj. wrześniowym, numerze miesięcznika "Kronika Mazowiecka" (nr 9/2016) - Pisma Samorządu Województwa Mazowieckiego. "Kronika" wydawana jest zarówno w wersji papierowej (nakład: 18 700 egz.), jak i w wersji elektronicznej.   Najnowszy numer "Kroniki Mazowieckiej" w wersji elektronicznej (format pdf) pobrać można z portalu gazety: https://www.mazovia.pl/wydawnictwa/kronika-mazowiecka/   Wiersze z tomiku "Liryki" znajdują się na ostatniej, tj. 49., stronie miesięcznika.   Zachęcam do lektury zarówno wierszy, jak i całej "Kroniki Mazowieckiej"!  

Poeta Co za żądza i pragnienie, By zamieszkać pośród gwiazd, Wiecznej cnoty być istnieniem I się w luny wtulić blask! Świecić w mroku tym, co drogę Zagubili, życie, byt. Dać nadzieję, zdjąć lęk, trwogę. Poprowadzić w nieba szczyt! W gwiazdach, niebie i księżycu Prawda świata taka tkwi: Ten być może ich obliczu Równy, który marzy, śni! W objawieniu, w tajemnicy, W jaśniejącym blasku trwać, Z świętej – jako Bóg – krynicy Pić, swą mądrość ludom dać! W tym niejako gwiazd sekrecie Brzmi patosu, mistrza ton, O, prowadzić się poecie Chciej, bo jego myśl jak dzwon! Światło w mroku, blask w ciemności, Barwą płaszczu jego czerń, Piewca, kapłan, z wód miłości, Ma od innych tylko cierń. Jakże kochałby człowieka I miłował ziemię, świat, Gdyby jedna, co urzeka, Chciała serce jemu dać. Ta piosenka dawna, stara, Co dnia dzisiaj także brzmi: Nam poetom – tylko wiara, Przecież wszystko nam się śni. Nawet jeśli prawda taka, My i tak wolimy sny, Bo w tych sna...

Oda do ciszy Zrodzić się jedynie w ciszy, W błogiej, to, co piękne może. Zamknij usta, a usłyszysz O niebiańskim jej kolorze. Kolor słodki, różowawy Niczym z cukru słodka wata. Posmak ciut ma błękitnawy, Co go nie ma w smakach świata. Ukojenie, uwznioślenie. Dosięganie dłonią nieba. Głąb swą czuję, jaźń, istnienie, Dusza - ciszy jej potrzeba. Słyszę myśli - nieskalane Niepotrzebnym słów potokiem. Trwanie - ciszo! - dajesz trwanie, Chciałbym objąć ciebie - wzrokiem. Miód na duszę, czar na serce... Widzę lądy i krainy, I niebiańskie też kobierce, Pnąc na czucia się wyżyny. Widzę ducha swego głębię, Głąb nieznaną oczom ludzkim. Cisza wokół, cisza we mnie - Ni to czary, ni to sztuczki. Widzę prawdy bytu, życia,  Tajemnice i zagadki. O, wiecznego z ciszy picia. O, dotykać smak jej gładki. O, ma ciszo - bratnia duszo - Ja chcę z tobą żyć na wieki, Tyś mym morzem, ja twą suszą, Jak te same myśmy człeki. O, nie odchodź, bądź, pozostań, Pragnę c...

Z okazji 126. Międzynarodowego Święta Klasy Robotniczej (obchodzonego od dnia 1 maja 1890 r.), w proteście przeciwko niesprawiedliwemu rozdysponowaniu dóbr materialnych, przeciw nierównościom społecznym oraz niszczącemu wspólnotę i wyzyskującemu ludzi kapitalizmowi Socjalizm Dość już biedy, nędzy, głodu! Dość wyzysku za grosz marny! - Równość! Równość! - krzyk pochodu, Socjalizmu cel prymarny! Dość bogactwa, dość przepychu! Ty, bogaczu, czy nie widzisz Głodnych nędzy, biednych krzyku? Egoisto! się nie wstydzisz!? O pariasie, potępiony, Co w bezbożnym trwasz luksusie, Co-ś przez diabła namaszczony, O pieniądza - ty - sługusie! Wstańcie wszyscy uciśnieni: Razem nieśmy w świat idee - Pomiatani, pogardzeni - Socjalizmu światłe cele! Wolność, Równość i Braterstwo - Na czerwonych nieść sztandarach. Wiwat biedni i plebejstwo! Wiwat - w sprawiedliwość - wiara! Dalej, odrzuć razem z nami To, co stawia zamiast człeka Pieniądz w górze - kapitalizm, Co podłością,...

"Liryki białoruskie" i "Liryki rozkoszne" już w księgarniach! W moje najnowsze dwa tomiki wierszy zaopatrzyć się można w księgarni "Tarabuk" przy ul. Marszałkowskiej 7 i w księgarni "Eureka" przy ul. Francuskiej 15 w Warszawie.   "Liryki białoruskie" to rozwiązanie odwiecznego problemu ścierania się ducha z ciałem, nieustannej walki tego, co cielesne, z tym, co duchowe. Odpowiedzią na ten frapujący antropologów, filozofów, teologów konflikt są słowa Świętego Tomasza z Akwinu: ' 'Człowiek nie jest duszą, używającą ciała, lecz kompozycją duszy i ciała". Tak więc człowiek - to istota dualna, zarówno duchowa, jak i cielesna, to nierozłączne od siebie dusza i ciało, które nie mogąc się wykluczyć, powinny zaprzestać walk, podpisując wieczysty akt zgody.   "Liryki rozkoszne" to opis miłości zmysłowej, cielesnej, erotycznej, pochwała rozkoszy jako pełni człowieczeństwa, dającej szczęście i spełnienie, pisane w ...

XVI Światowy Dzień Poezji pod patronatem UNESCO, 30 marca 2016 r., Dom Polonii, ul. Krakowskie Przedmieście 64 w Warszawie. W tegorocznym Światowym Dniu Poezji pod patronatem UNESCO uczestniczyli poeci z Polski, Grecji, Rosji, Bułgarii, Niemiec, Wielkiej Brytanii i Wietnamu.  

"Furor poeticus" to esej mojego autorstwa, który ukazał się w najnowszym wydaniu internetowego pisma "Silva Rerum". Furor poeticus, czyli szał poetycki, to według Platona - najwybitniejszego filozofa świata - narzędzie, dzięki któremu poeta powołuje do życia swoje dzieła. Furor poeticus, innymi słowy natchnienie, spływa na poetę z niebios, aby ofiarować mu coś, co ma następnie przekazać ludziom. Zachęcam do lektury! http://silvarerum.ips.uw.edu.pl/2016/03/furor-poeticus/

Kochać Polskę Kochać Polskę to nie głosić Piękne o niej tylko słowa, Lecz to dla niej trud ponosić, Bo czyn trwalszy niźli mowa. Kochać Polskę to nie śpiewać Pieśni, hymny, wszelkie roty, Kiedy wolność nam wybrzmiewa, Lecz gdy trzaska bat despoty. Kochać Polskę to nie dzielić Jeden naród polski przecież, Lecz się łączyć w pięknej bieli I czerwieni barw duecie. Kochać Polskę to nie marzyć O wielkości jej, potędze, Ale czynić, a się zdarzy Wielkość, która w dziejów księdze. Kochać Polskę to nie składać Oręż, broń, gdy trud, przeszkody, Lecz wciąż stać na barykadach I stałością kruszyć kłody. Kochać Polskę to nie płakać I rozwodzić się nad klęską, Lecz triumf sławić, właśnie taką, Polska winna być zwycięską! Kochać Polskę to nie wszystko. Kiedy trzeba oddać życie, To ze śmiercią stanąć blisko – To Polakiem właśnie bycie. O ty, który z Boga w wierze, Co się mienisz orła znakiem, Powiedz: czy na pewno, szczerze, Chcesz ty ciągle być Polakiem?... ...

15 stycznia br. minął termin zgłaszania tomików poezji do międzynarodowego konkursu o "Nagrodę im. Wisławy Szymborskiej''. To już IV edycja. W bieżącej edycji do konkursu zgłoszono 209 tomików. Z wielką radością mogę ogłosić, że wśród zgłoszonych zbiorów poetyckich jest również mój zbiór pt. "Liryki alpejskie; Królestwo Miłości; Requiem; Trójca Święta" (pozycja na liście - 60, tytuł skrócony: Liryki alpejskie). - więcej o konkursie: http://nagrodaszymborskiej.pl/ - lista zgłoszonych książek: http://nagrodaszymborskiej.pl/pliki/114526208.pdf - kapituła konkursu: http://nagrodaszymborskiej.pl/kapitula.html

Wieczór poetycko-muzyczny "Wspólne kolędowanie'' (23 I 2016 r., Dom Kultury "Wygoda", ul. Koniecpolska 14 w Warszawie).  

23 stycznia br., w sobotę, o godz. 18.00, w Domu Kultury "Wygoda", przy ul. Koniecpolskiej 14 w Warszawie, odbędzie się wieczór poetycko-muzyczny pt. "Wspólne kolędowanie". Podczas wieczoru poetycko-muzycznego ''Wspólne kolędowanie" zaprezentuję swoje wiersze.   Przybyli na "Wspólne kolędowanie" - usłyszeć będą mogli wiersze o narodzonym wśród ubogich Synu Bożym, o tej, co pachnie lasem, czy też o pięknych, kreślonych bielą pejzażach.   Wszystko to w śnieżnobiałej scenerii, przy blasku świec i z akompaniamentem pianina.   Serdecznie zapraszam!    

"Liryki alpejskie; Królestwo Miłości; Requiem; Trójca Święta" już w księgarniach! W moje najnowsze cztery zbiory wierszy, połączone w jedną całość, zaopatrzyć się można w księgarni "Czuły Barbarzyńca" przy ul. Piwnej 20/26, w księgarni "Tarabuk" przy ul. Marszałkowskiej 7 i w księgarni "Eureka" przy ul. Francuskiej 15 w Warszawie.   "Liryki alpejskie" to podróż samotnej i zagubionej duszy po ośnieżonych szczytach Alp, to poszukiwanie i wielkie pragnienie miłości. Szukająca dusz a spotyka na swojej drodze sztukę - pocieszycielkę w cierpieniu, poznaje dogłębnie naturę - źródło, z którego wypływają prawdy istnienia. W tej niekiedy mrocznej wędrówce towarzyszy jej wspomnienie szczęścia - promyk nadziei na ponowne połączenie się z bliźniaczą duszą, z jej alter ego - drugim ja, z jej lustrzanym odbiciem. Szukająca dusza dociera do kresu wędrówki i jednoczy się w znaku przymierza - tęczy, z Absolutem.   "Królestwo Miłości" ...

Patriotyczny wieczór poetycki "Okruchy pamięci" (21 XI 2015 r., Dom Kultury "Wygoda", ul. Koniecpolska 14 w Warszawie).             

21 listopada br., w sobotę, o godz. 18.00, w Domu Kultury "Wygoda", przy ul. Koniecpolskiej 14 w Warszawie, odbędzie się patriotyczny wieczór poetycki pt. "Okruchy pamięci". Podczas patriotycznego wieczoru poetyckiego "Okruchy pamięci" zaprezentuję swoją twórczość.   Przybyli na wieczór - usłyszeć będą mogli wiersze o Naczelniku Insurekcji Kościuszkowskiej z 1794 r. Tadeuszu Kościuszce, twórcy II Rzeczypospolitej i Pierwszym Marszałku Polski Józefie Piłsudskim czy o bohaterach spod Olszynki Grochowskiej z 1831 r. Wszystko to w biało-czerwonej scenerii, przy blasku świec i z akompaniamentem pianina.   Serdecznie zapraszam!    

Zapraszam 6 listopada br., w piątek, o godz. 18.15, do Wawerskiego Centrum Kultury "Filia Anin", przy ul. V Poprzecznej 13, na spektakl poetycko-muzyczny "Zaduszki poetyckie - wielcy, nieobecni". W spektaklu poetycko-muzycznym "Zaduszki poetyckie - wielcy, nieobecni" wystąpię ze swoją twórczością obok poetów z grupy "Terra Poetica'' i poetów z II oddziału Stowarzyszenia Autorów Polskich. Spektakl poświęcony będzie refleksji nad przemijaniem oraz pamięci o wielkich postaciach polskiej kultury i historii. Serdecznie zapraszam! http://www.wck-wawer.pl/…/zaduszki-poetyckie-wielcy-nieobec…

Oda do Miłości "Wstańcie ludzie, wstańcie wszędzie, / Ja nowinę niosę wam: / Na gwiaździstym firmamencie / Miłość, miłość mieszka tam!''. Fryderyk Schiller Ty Miłości! Ty Jedyna! Która grzeszny zbawiasz świat, Boga światu dałaś Syna, By uwielbiał brata brat! Ty szeroko, nad wszechświatem Rządzisz jako uczuć król. Wiary duszą, trwań dogmatem Tyś, Miłości, w Tobie – ból! Ty pomimo łez i smutku Wciąż powstajesz, wiecznie trwasz. Jeśli nie znasz cierpień skutku, Ziemski tobie tylko czas! O Miłości, źródło, zdroju... Chcemy ciągle z Ciebie pić – Z ukojenia, ze spokoju, Aby wiecznie potem żyć! O Miłości nieskończona, O Tyś żywot, istot cel, W Tobie wielość dusz zbawiona, Kryształ w Tobie, brylant, biel! O słodyczy niewymowna!  Co za rozkosz z Twoich wód! Spisać Miłość niepodobna... Jak opisać słodycz-miód? Ukojenie, nieskończenie,  Błogość duszy, wieczny zdrój, Ponadziemskie połączenie, Miłość, Miłość – jestem Twój! Czym ta Miłość? Skąd ...

Sen o rewolucji "Cywilizacja gnije, barbarzyństwo nie osiągnęło jeszcze dostatecznej siły [...] chciałoby się dożyć wielkiego dnia Nemezis [...]. Niech moi przyjaciele budują - ja pragnę zniszczenia, ponieważ jestem przekonany, że budować w martwocie ze zgniłych materiałów jest syzyfową pracą i że tylko z wielkiego zniszczenia mogą powstać nowe materiały, a z nich nowe organizmy". Michaił Bakunin Ucisk, podstęp, zło, bezprawie, Rewolucji! Rewolucji! Dążyć trzeba ku poprawie, Ku wszechświata ewolucji. Przeraźliwy głos w oddali... Tak! To ona... jest już blisko, Mówi do mnie księgą żali, Że zniszczone będzie wszystko. Sprawiedliwość tonie, sprawiedliwość ginie. – Lecz bezprawie przecież minie? – mówią ludzie. – Nie... nie minie... – odpowiada – Nie... nie minie... – Miłość... miłość... Co z miłością? – mówią ludzie. Rewolucja odpowiada: ,,Miłość dawno już umarła, Podeptana i wzgardzona... Nie! a jednak... jeszcze tli się... jeszcze tli się... Lecz już...

Modlitwa o sprawiedliwość ''Fiat iustitia, et pereat mundus'' (Sprawiedliwości musi stać się zadość, choćby świat miał zginąć). Święty Augustyn z Hippony Świata stwórco sprawiedliwy, Który żyjesz w krańcach dusz, Uczyń w sobie lud szczęśliwym – Wieczny blasku rajskich zórz. Daj, o Panie! swym wierzącym, Tym, co dni ich pełne ran, Z Twej miłości wód płynący Ukojenia, błogi stan. Daj swą miłość tym, co w świecie Nie doznali nic prócz łez. Niech się dusza z Tobą splecie, Tyś – początek jest i kres! Który jestem – mówisz – jestem, Zawsze byłem, we mnie – wy, Jestem wszystkim, co zawczesne, Świat i ludzie, ja – to my! Ty, o! który jest istnienie, Tym, co oprócz słowa: brak Nic nie mieli, o! zbawienie Daj - i prowadź w nieba szlak! Tym, co cierpień nieustannych, Nieszczęśliwy mieli los, Daj, o! lśnienie gwiazd zarannych I słodyczy nieba głos! Patrzę w górę, wołam: Panie! Ile bólu, ile zła, Ile cierpień, me wołanie Przyjm, niech dobro tylk...

Poczet władców na Wawelu Poczet władców na Wawelu, W mieście Kraka dziś spoczywa. Bohaterów, królów wielu Krypta zamku dziś ukrywa. Tu Sobieski, tu Piłsudski, Tu Kazimierz Wielki leży. Tu swój żywot złożył ludzki Polskiej ziemi kwiat rycerzy. Tu Jagiełło, tu Słowacki, Tu Mickiewicz, tu Batory, Tutaj leży ród sarmacki. Cześć im, chwała, hołd, splendory. Tu Kościuszko o wolności Ciągle będzie nas nauczał, Że innego od miłości Do drzwi swobód nie ma klucza. Niechaj Wawel nam wspomina Wielkość dziejów, trwałość mowy. Niech wie o tym każda gmina, Żeśmy naród, szczep piastowy. Niech wie o tym i pamięta, Żeśmy wszyscy Jagiellony I że nasza wielkość święta Trwała, póki biły dzwony. Poczet wielkich cnót rycerzy Na Wawelu dziś spoczywa. A ten kraj, co w niego wierzył? Jak on – powiedz – się nazywa? To kraj dumny i zwycięski, Lśniący, w blasku świętej chwały. Polska! Polska! się nazywa Ten wspaniały kraj nasz cały!  

Ach święta miłości kochanej Ojczyzny! na cześć Tadeusza Kościuszki - uczestnika walk o niepodległość Stanów Zjednoczonych, kawalera Orderu Orła Białego, Najwyższego Naczelnika Siły Zbrojnej Narodowej w czasie Insurekcji Kościuszkowskiej Ach święta miłości kochanej Ojczyzny! Ty w sercu Kościuszki niejako płomienie, Błyszczałaś podobnie jak słońce ogniste, On Polsce zaś błyszczał niejako zbawienie! W Ameryce bił się dla wolności krwawo. Dziś - Kościuszko - słowem dla niej dumnym, Imię złotem szyte i owiane sławą. Pamięć! Nie dla ciebie groby ani trumny. Kiedy w końcu wybił zegar, głosząc pomstę, Powstał naród na twe słowa - wielkiej roty: - Ja przysięgam! Tak dopomóż, Boże, Chryste! Utrwal w głębi, w sercu moim - miłość cnoty. W pierwszym boju - on, Kościuszko, hetman chłopów: - Racławice! Dalej, naprzód, kosynierzy! My wierzymy w Polskę i jesteśmy gotów Bić się zawsze, bo nie ginie ten, kto wierzy! Naczelniku! Aż do końca słowom roty Byłeś wierny, hetman chło...

Oda do słońca Tyś początek – słońce – świata, Najgorętszy z królów król, Dłoń pod tobą z dłonią splata Odblask ognia złotych pól! Ach, o słońce, nieskończenie! Ach, na ziemi nieba ślad, Ach, serc, dusz i ciał natchnienie, W dłoni swojej tulisz świat. Słońce – źródło nieustanne, Zadumane patrzysz w dal, Kręgi spojrzeń twych wszechwładne Topią ziemię w ogniu fal. Tobie – słońcu-zmartwychwstaniu – Wieczna chwała, pełnia kras. Kłam – o królu – przemijaniu, O, zadając, miażdżysz czas. Triumfy króla w uniesieniu... O, nie strąci króla los! Słońce w myślach, słońce w brzmieniu, Niech brzmi złoty triumfu głos. Świata mistrzu! sprawiedliwy – Ludzkość uczysz prawd i cnót, Gdy oświetlasz lud, szczęśliwy, Innym dajesz nocy chłód. Narodzeniu oświecenia, Tobie – słońcu – ludzka cześć, Kto cię kocha – sens istnienia Ociemniałym może nieść! W tobie geniusz ma początek, Geniusz błyszczeć ma jak ty, W najodległy wejść zakątek, Mrok przebijać, spełniać sny. O ...

Wodzu-marszałku wróć do nas kochany! w hołdzie największemu z Polaków - marszałkowi Józefowi Piłsudskiemu w 80. rocznicę śmierci Warszawa, dnia 12 maja 2015 r. Wodzu-marszałku wróć do nas kochany! Zejdź w Polskę, zstąp z niebios, Polska – ojczyzną. Niech żywot Polaka będzie pisany Krwią i odwagą, stałością i blizną. Skrzydła trzepocą anielskiej postaci – Wodza narodu, monarchy dusz polskich. Wszyscy jesteśmy my przecież Polacy, Śpiewajmy więc razem jedności zgłoski! Złączmy się wszyscy pod jego sztandarem. Bądźmy jak jedno, ach bracia i siostry! Czcijmy w swych sercach historię i wiarę I nie pozwólmy, by spory w nas wzrosły. O, żadne słowa nie spiszą miłości, Idei oddania, hołdu mistrzowi. Niechaj marszałek skąpany w światłości! Niech czasem radę da jakąś uczniowi. O, nigdy nie zgaśnie płomień w mej duszy, Nigdy nie wrzucę na szafot idei, Skały wierności czas nigdy nie skruszy Dla wodza-marszałka – monarchy nadziei! Lata minęły i czasy są inne, Ty jedn...

Relacja z wieczoru poetyckiego "Wachlarz poezji" na stronie Wawerskiego Centrum Kultury "Filia Zastów" - http://www.wck-wawer.pl/…/ak…/2015/wieczor-poezji-w-zastowie

22 kwietnia 2015 r., w środę, o godz. 19.00, w Wawerskim Centrum Kultury "Filia Zastów", przy ul. Lucerny 13 w Warszawie, odbędzie się mój wieczór poetycki pt. "Wachlarz poezji". Podczas wieczoru poetyckiego zaprezentuję wiersze m.in. o zakochanym młodym kozaku, cesarzu melodii, marszałku Piłsudskim i o Byronie wielkim i dumnym. Serdecznie zapraszam!  

"Jaskółcze Gniazdo" już w księgarniach! W opowieść ''Jaskółcze Gniazdo" zaopatrzyć się można w księgarni "Czuły Barbarzyńca" przy ul. Dobrej 31 i w księgarni "Eureka" przy ul. Francuskiej 15. Obie księgarnie mieszczą się w Warszawie. "Jaskółcze Gniazdo" to opowieść o miłości i o pokoju. Poniżej fragment opowieści. "Jaskółcze Gniazdo tonęło w blasku srebrzystego księżyca. Biały zameczek stojący na skale Aj-Todor, wysunięty był w przód, tak, jakby chciał rozłożyć dłonie i przyw itać płynące w jego stronę statki, galery i fregaty. Na wzgórzu Aj-Todor, obok Jaskółczego Gniazda, siedziała młoda dziewczyna. Wyglądała na siedemnaście, może – osiemnaście lat. Miała na imię Aniotka. Jej czekoladowe oczy były pełne smutku i przygnębienia. Kasztanowe włosy lekko rozwiewał wiatr. Była subtelna, filigranowa. Jej dłonie przypominały aksamit, były jak płatki najpiękniejszej róży. Oprócz Jaskółczego Gniazda i Morza Czarnego smutna i prz...

Zakochany kozak młody na cześć Jurko Bohuna – postaci literackiej z powieści Henryka Sienkiewicza "Ogniem i mieczem” Zakochany kozak młody Jeśli trzeba, świat by spalił, Spalił domy, spalił grody, Lecz jej serca nie rozpali. Ona – zimna, lód nieczuły, Ona – głupia, w sercu – skała. Jak nie kochać tej miłości!? Ach! ta jego miłość cała! Bohun wszystko, dałby wszystko. Słowo jedno, myśl jedyna, Czucie jedno, jeden wyraz... Lecz nie mówi nic dziewczyna... Okrzyknięty obłąkanym, Odsądzony od czci, wiary. Obłęd? Dobrze, niechaj będzie: Bohun z żalu obłąkany! Wódz kozaków, sokół bystry. Za tę miłość jego wielką Winien pomnik mieć wieczysty, Honor, sławę, chwałę wszelką. I ja dzisiaj pomnik stawiam, Mówiąc to, co wszyscy myślą: – Bohun Halszkę mieć powinien Za tę miłość swą ognistą!  

Oda do pokoju O największy świata cudzie, O pokoju – dziecię zgody – Mają ciebie w sercach ludzie, Kraje, państwa i narody. O najdroższy skarbie świata, O pokoju – czyste złoto – Trwaj na wieki, trwaj przez lata, O, nie zniszczysz go, despoto! O najczystsza kroplo wody, O pokoju – chmur słodyczy – Tobie za nic wojen kłody, Chociaż wojna na głos ryczy. O najsłodsza cząstko bóstwa, O pokoju – głębio duszy – W tobie miłość, czucia mnóstwa, Światu trzeba z nią sojuszy. Najgorętszy błysku słońca, O pokoju – światło świata – Ciebie nie ma nigdy końca, Tyś pragnieniem siostry, brata. O subtelny kwiecie raju, O pokoju – dusz kolorze – Żyjmy razem w jednym kraju, Kraju imię – pokój, Boże! Aksamitny zgód owocu, O pokoju – źródło życia – O źrenico wielkich oczu, O marzeniu ludzi bycia. O najlżejszy puchu nieba, O pokoju – wieczna panno – Tobie czucia tylko trzeba I oddania – dóbr fontanno. Delikatna dłoni Stwórcy, O pokoju – o rozkoszy – Bądźmy co dz...

15 stycznia br. minął termin zgłaszania tomików poezji do międzynarodowego konkursu o "Nagrodę im. Wisławy Szymborskiej''. To już III edycja. W bieżącej edycji do konkursu zgłoszono 214 tomików. Z wielką radością mogę ogłosić, że wśród zgłoszonych książek są również moje książki poetyckie pt. "Liryki" i "Liryki niebiańskie". - więcej o konkursie: http://nagrodaszymborskiej.pl/ - lista zgłoszonych książek: http://nagrodaszymborskiej.pl/pliki/602658751.pdf

Zabrzmij potęgo jego geniuszu ''Nigdy nie będę się czołgał - moim królestwem jest Wszechświat''. Ludwig van Beethoven Zabrzmij potęgo jego geniuszu, Zabrzmij, cesarzu! melodią, tonem, Rozkosz niebiańską dla dwojga daj uszu. Wolności! Wolności! Niech ogień, niech płomień, Niech tryska swym blaskiem i w ludziach zatonie! Raz cisza, raz burza - i statek zbłąkany Gdzie płynąć - on nie wie, burzami targany. Pioruny i grzmoty, i błyski, i dusze Krążą nad statkiem, czy dobre to dusze? Czy z niebios zstąpiły przez Boga wysłane, Czy z piekła wylazły na czele z Szatanem? Kim jest kapitan? Szaleńcze, geniuszu! Włosy na wietrze falują jak flaga. Laury dla ciebie, boski nuncjuszu, Tyś sługą jest sztuki - królowej artystów, A sztuka jest piękna, młoda i naga. Gdzie jesteś? Gdzie znikłeś? Geniuszu, szaleńcze. Burza ucichła, cisza nastała. Nie widzę, nie słyszę. Chociaż nie ciałem, to duchem młodzieńcze. Zagłębiam się w ciszę, A w ciszy powiewy słodkie...

25 października 2014 r. w Miejskim Domu Kultury w Sulejówku odbył się finał Ogólnopolskiego Konkursu Poetyckiego Wiersza Klasycznego "O Buławę Marszałka". Decyzją jury zostałem laureatem konkursu - otrzymałem wyróżnienie za wiersz "Otulony złotym blaskiem".

"Liryki niebiańskie” już w księgarniach. W mój drugi tomik wierszy zaopatrzyć się można w księgarni "Czuły Barbarzyńca” przy ul. Dobrej 31 i w księgarni "Eureka” przy ul. Francuskiej 15 (obie księgarnie mieszczą się w Warszawie). Zachęcam również do zapoznania się z moim pierwszym tomikiem pt. "Liryki”.   Poniżej jeden z "Liryków niebiańskich”. Świetlisty przy fortepianie Świetlisty przy fortepianie Siada poeta klawiszy I mówi, że ma zadanie – Wydobyć melodię z ciszy. Robi to z wielkiej miłości. Robi, bo kocha szalenie Dziewczynę pełną słodkości... Jego największe marzenie... Łzy, cierpienia, szlochy, płacze – Towarzysze piszącego. Do wrót serca Bóg kołacze: ''Zrób z cierpienia coś pięknego''. A ja stoję za filarem. Słyszę dźwięki słodkie, piękne. Czy pianista ten sztukmistrzem – Prowadzony przez udrękę? Aniołowie się zlecieli Na niezwykły potok dźwięków. Na te fale oniemieli – Wytworzone z kropli wdzięków. Ka...

Siedzę sobie w Milusinie wiersz napisany w dworku "Milusin” w Sulejówku Siedzę sobie w Milusinie, Na tej ławce, co Piłsudski Zwykł rozmyślać o swym czynie I roztrząsał żywot ludzki. Gdy tak siedzę – brak mi wiary, Wokół same są trudności, Złu ludzkiemu – brak jest miary, Mnóstwo jadu i zazdrości. Tu mieszkałeś... wróć w te progi, Milusińskiej kuźni czynu. Do zwycięstwa pokaż drogi, O największy z polskich synów! Wnet twojego ducha widzę, A za duchem – kordon męstwa I nadludzkiej wręcz odwagi: Złotych kluczy do zwycięstwa. Za tych dwojgiem złotych kluczy: Twoje lata, twoje życie, Najważniejszym – dzisiaj uczą – To wytrwałym w życiu bycie. Lecz niestety... jak tu przybył, To tak samo wnet odpłynął... Duch marszałka... jego słowa, Jego słowa nie przeminą. On tak do mnie rzekł, odchodząc: – Zwyciężonym być, nie ulec – To zwyciężyć, a zwyciężyć I nie walczyć dalej – polec. Wstałem z ławki w Milusinie. Dałem ponieść się swym nogom. Za tym dwor...

Wybrał się w podróż poeta pamięci lorda Georgeʼa Byrona - jednego z najwybitniejszych poetów angielskich Wybrał się w podróż poeta - Londyńskie zwiedzać ulice. Nie masz nad jego konkietę Konkiety, ach jego lice! Dandys, elegant, poeta - To Byron, wielki i dumny. Przed tym poetą kłaniają Się zgięte na wpół kolumny. Głowa wysoko, wzrok dumny. Twarz jego jak twarz anioła. On nie da się posłać w trumny, Bo nic go zabić nie zdoła. Spotkał lord Byron kobietę. Chwali się ona i chwali: Ilu ze sobą przystojnych Wojuje o nią rywali. - Nic poza twoją urodą, Oj ty, biedna, nie posiadasz, I to będzie tobie szkodą, Bo ciałami tylko władasz. Ciało umrze, w proch się zmieni - Mówią do niej lorda usta - Czym ty jesteś na tej ziemi? Tyś jest piękna... ale pusta. Nie potrzeba mi twych wdzięków, Piękna, ale pusta pani, Stokroć wolę me udręki, Niż być jak ci upodlani. Ruszył dalej lord-poeta, Aby zwiedzać i odkrywać. A tu nagle słyszy z tyłu: - Cicho! Cicho! Nie ...

Relacja z wieczoru autorskiego "Morze Czarne tonie w słońcu" na stronie internetowej Klubu Kultury "Zastów": http://kkzastow.com/wp/?p=1578#more-1578

Wieczór autorski "Morze Czarne tonie w słońcu" (12 V 2014 r., Klub Kultury "Zastów", ul. Lucerny 13 w Warszawie).